مردم سؤال دارند؛ سکوتِ مدیران، پاسخ نیست

ترکمن سسی - بهرام جرجانی - جلسه برگزار می‌شود، عکس منتشر می‌شود، خبر روی خروجی روابط عمومی می‌رود؛ اما وقتی نوبت به پاسخ دادن به سؤال مردم می‌رسد، سکوت!

این تناقض، یکی از جدی‌ترین آسیب‌های ارتباط میان مردم و دستگاه‌های اجرایی است.

مردم درباره خیابان، آب، برق، پروژه‌های نیمه‌تمام، خدمات شهری، بهداشت، حمل‌ونقل، اشتغال و ده‌ها مسئله دیگر سؤال دارند.

اما سؤال اصلی این است: پاسخ کجاست؟

قرار نیست هر مطالبه‌ای فوراً حل شود. مردم محدودیت بودجه، فرآیندهای اداری و مشکلات اجرایی را می‌فهمند.

اما انتظار دارند بدانند:

اگر اعتبار نیست، چرا نیست؟
اگر پروژه زمان می‌برد، تا چه زمانی؟
اگر دستگاه دیگری مسئول است، کدام دستگاه؟
اگر موضوع در حال پیگیری است، نتیجه پیگیری چیست؟

این‌ها توقعات غیرمنطقی نیست؛ حداقل‌های پاسخگویی عمومی است.

مشکل از جایی آغاز می‌شود که مطالبه مردم مطرح می‌شود، اما به جای پاسخ روشن، سکوت می‌آید؛ و در مقابل، خروجی روابط عمومی همچنان پر از تصاویر جلسات، بازدیدها و نشست‌هاست.

مردم دیگر فقط گزارش جلسه نمی‌خواهند؛ گزارش نتیجه می‌خواهند.

می‌خواهند بدانند جلسه چه خروجی داشته، مصوبه چه شد، وعده در چه مرحله‌ای است و مشکل مطرح‌شده چه سرنوشتی پیدا کرد.

چرا که اعتماد عمومی با خبر جلسه ساخته نمی‌شود؛ با نتیجه و پاسخگویی ساخته می‌شود.

بی‌پاسخ گذاشتن یک مطالبه شاید در کوتاه‌مدت ساده‌ترین راه باشد، اما در بلندمدت می‌تواند احساس بی‌توجهی و سرخوردگی ایجاد کند.

و وقتی پرسش‌های منطقی، محترمانه و قانونی بی‌پاسخ بمانند، فضای جامعه برای شایعه و بی‌اعتمادی بازتر می‌شود.

بنابراین مطالبه روشن است:

مسئولان لازم نیست برای هر سؤال، وعده حل فوری بدهند؛ اما باید برای هر مطالبه، یک پاسخ روشن داشته باشند.

حتی اگر پاسخ این باشد:

«فعلاً امکان اجرا نداریم.»

این پاسخ، از سکوت بهتر است.

چون مردم بیش از وعده، صداقت و شفافیت می‌خواهند.

امروز باید یک سؤال ساده را جدی گرفت:

اگر مردم حق سؤال دارند، آیا دستگاه‌های مسئول خود را موظف به پاسخگویی می‌دانند؟

جلسه بدون خروجی، وعده بدون پیگیری و مطالبه بدون پاسخ، اعتماد عمومی را تقویت نمی‌کند.

مردم پاسخ می‌خواهند؛ نه سکوت.

بهرام جرجانی | کارشناس حقوق

نوشتن دیدگاه