c_300_250_16777215_10_images_948_28236.jpeg

 

ترکمن سسی - بهرام جرجانی - در شرایطی که ملت ایران زیر فشارهای سنگین جنگ ترکیبی، تحریم‌های ظالمانه و تهاجمات آشکار دشمنان خارجی، با اتکا به ایمان، غیرت و توان داخلی ایستادگی می‌کند، هرگونه سخن و موضع‌گیری که به تضعیف اقتدار ملی، تخریب اراده‌ی عمومی و تطهیر چهره‌ی دشمنان این سرزمین منجر شود، به‌طور طبیعی با حساسیت افکار عمومی روبه‌رو می‌گردد.

 

اظهارات اخیر شخصی روحانی، مبنی بر مخالفت با مصادره‌ی اموال همدستان دشمنان و نیز مخالفت با اجرای حکم اعدام برای محکومان به محاربه و افساد فی‌الارض، در کنار تأکید بر رویکرد تفاهم و توافق (بیان کرده: توافق عادلانه) با مهاجمین آمریکایی و صهیونیستی همچنین بیان سخنی نابجا و ندانسته مبنی بر نداشتن ابزار دفاع هوایی لازم آنهم در شرایطی که طی جنگ اخیر چندین هواپیمای گران قیمت آمریکایی توسط رزمندگان اسلام شکار شدند، پرسش‌های جدی در ذهن مردم ایجاد کرده است.

چگونه می‌توان در برابر دشمنانی که سال‌هاست امنیت، اقتصاد و جان مردم ایران را هدف قرار داده‌اند، از موضع نرمش و مصالحه سخن گفت، در حالی که آثار دشمنی آنان هنوز بر پیکره‌ی این ملت نمایان است؟

قرآن کریم مسیر را روشن کرده است:

«أَشِدّاءُ عَلَى الْکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ»

مؤمنان در برابر دشمنان متجاوز، استوار و قاطع‌اند و در میان خود مهربان.

نادیده گرفتن این اصل قرآنی، آن هم از سوی فردی با جایگاه روحانیت، این پرسش را تقویت می‌کند که مرز میان رحمت اسلامی و ساده‌انگاری در برابر دشمن کجاست؟ اسلام، دین رحمت است، اما رحمت برای مظلومان و مؤمنان، نه برای مهاجمان و طراحان ناامنی.

در این میان، یک پرسش اساسی‌تر نیز مطرح است:

پس خون شهدای جنگ رمضان، شهدای جنگ ۱۲روزه، به‌ویژه دانش‌آموزان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب، فرماندهان جان‌برکف، و در رأس همه، خون رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران چه می‌شود؟

آیا می‌توان از کنار این فداکاری‌ها و این جان‌های پاک، به سادگی عبور کرد و در برابر همان جبهه‌ای که عامل مستقیم یا حامی این جنایات بوده، سخن از توافق و تفاهم گفت؟ آیا چشم بستن بر این حافظه‌ی تاریخی ملت، بی‌اعتنایی به ایثار و خون شهدا نیست؟

ملت ایران هزینه‌های سنگینی برای استقلال، امنیت و عزت خود پرداخته است. هر قطره خون شهید، سندی است بر دشمنیِ واقعی و نه خیالیِ قدرت‌هایی که موجودیت این کشور را برنتابیده‌اند. در چنین شرایطی، سخن گفتن از مسامحه با محاربان داخلی یا نرمش بی‌قید و شرط در برابر مهاجمان خارجی، ناخواسته این تصور را ایجاد می‌کند که گویا آن همه ایثار و مقاومت، قابل چشم‌پوشی است.

حفظ اقتدار دفاعی، اجرای عدالت در قبال مفسدان و همدستان دشمن، و ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی قدرت‌های متخاصم، نه نشانه افراط، بلکه ضامن امنیت پایدار و پاسداشت خون شهداست. ایران امروز بیش از هر زمان نیازمند بصیرت، وحدت ملی و صلابت در برابر دشمنان است؛ مسیری که تجربه تاریخی این ملت بارها درستی آن را اثبات کرده است.

بهرام جرجانی
کارشناس حقوق

نوشتن دیدگاه

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

 

ترکمن سسی

turkmensesi

تبلیغ

 

 

نوین وب گستر