ترکمن سسی - عبدالرسول جوادی بالاجاده - مردمی که با وجود فشارهای معیشتی و گرانی، همچنان پای ایمان خود ایستادهاند و روزهداری را نه فقط یک فریضه فردی، بلکه نشانهای از هویت اجتماعی خویش میدانند. در چنین فضایی، نگاهها به سوی مسئولان دوخته میشود؛ آنان چگونه باید روزهدار باشند؟
روزه برای مردم، تمرین صبر و تقوا و برای مدیران، آزمون مهار قدرت و پرهیز از خطاست.
«روزه سیاسی» یعنی امساک از تصمیم های شتابزده، دوری از رانت و امتیاز طلبی، پرهیز از فرافکنی و پایبندی به عدالت و شفافیت و خدمت بی منت و گره گشایی از مشکلات مردم معنا پیدا میکند.
کارگزاران و مسئولان باید زبان از توجیهگری و رفتارهای هزینهساز برای کشور و مردم ببندند.
رمضان فرصتی است برای بازنگری در حکمرانی؛ فرصتی برای آنکه تقوای فردی به تقوای مدیریتی گره بخورد.
اگر مردم با وجود فشارهای معیشتی و سختیهای زندگی، صادقانه روزه میگیرند تا گناهانشان در آتش رمضان بسوزد، مسئولان به طریق اولی باید در این ماه به محاسبه نفس بپردازند.
توبه برای یک مدیر، ذکر زبانی نیست؛ یعنی اعتراف به خطا، جبران کوتاهیها، اصلاح ندانمکاریها و بازگرداندن حقی که شاید از مردم ضایع شده است، معنا پیدا میکند.
ماه رمضان نباید بهانهای برای کاهش کار و تعطیلی نانوشته دستگاهها شود.
اینکه مسئولی بگوید «روزه هستیم» و کار مردم بر زمین بماند، با روح این ماه سازگار نیست.
همان گونه که رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیر خود بر جهاد و تلاش مضاعف تأکید کردند، کارگزاران باید دوچندان بکوشند، نه آنکه اربابرجوع پشت درهای بسته سرگردان بماند.
تقوا برای مسئول، تقوای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی است.
آنان که با رأی مردم بر مسند نشستهاند، بیشتر در معرض خطرند.
هر تحلیل غلط، هر اقدامی که دل مردم را خالی کند یا در زمین دشمن بازی کند یعنی تقوای سیاسی نداشتند.
رمضان، ماه سوزاندن گناه است؛ اما در عرصه مسئولیت، این سوختن تنها با اصلاح مسیر، جبران خطا و خدمت بیوقفه به مردم معنا پیدا میکند.
روزه و تقوای سیاسی یعنی اظهار نظر درست و واقع گرایانه برای حفظ آبروی دیگران آنهم برای آندسته از مسئولانی که در دوره انتخابات در تایید صلاحیتها اظهار نظر میکنند و آبرو و پیشینه و اعتبار عده ای را در اختیار میگیرند .
تقوای سیاسی یعنی رعایت حدود الهی در اظهار نظرها و تعیین سرنوشتها و اینکه برای خوشایندی عده ای از جریانهای سیاسی و صاحبان زر و زور، عدالت و انصاف اجتماعی را کنار بزند و برای عده ای در جهت هموار سازی ورود عده ای دیگر در میدان رقابت انتخاباتی فضا مهیا کنند و اظهار نظر غیر واقع نمایند.
تقوای سیاسی یعنی به واقعیت دیدن مشکلات جامعه و انعکاس درست آن به تصمیم سازان و نه گزارش دهی برای خوشایندی مدیران ارشد و زمینه سازی برای تصمیم گیریهای خارج از واقعیت جامعه ...
تقوا و روزه سیاسی برای مدیران و مسئولان یعنی جغرافیای ایران را به یک چشم عادلانه نگاه کردند .
اینکه سفره های خالی مردم را ببینند و اعلام افزایش توان خرید آن هم به علت واریز مبلغ یارانه کالابرگ در برابر افرایش چند ده و چند صد برابری قیمت کالاهای اساسی و رزق و روزی مردم دانستند.
تقوای سیاسی یعنی قطع دستان چپاولگران و سوداگران اقتصادی که دستشان آلوده به سفره های مردم و منابع و ذخایر کشور دست اندازی دارند .
آیا ماه رمضان مدیران و مسئولان کشور تقوای و روزه سیاسی را به خود می گیرند؟
آیا رمضان را بهانه ای برای تمرین خودسازی نفس خود در برابر حقوق اجتماعی مردم در مبارزه با فساد و مفسدین دارند؟
آیا مدیران و مسئولان روزه سیاسی را با بهره گیری از معارف قرآنی و اسلامی در جهت زمینه سازی حکومت عدل مهدوی تلاش و اهتمام دارند ؟
آیا نمایندگان و منتخبین مردم در مجالس با روزه سیاسی از حقوق مردم دفاع می کنند و منافع اجتماعی را بر منافع شخصی خود و گروه حامی خود رعایت میکنند.؟
حال در این ماه مبارک مدیران و مسئولان در هر رده و جایگاهی اندکی تامل و اندیشه کند که به چه میزان روزه داری و تقوای سیاسی را در کنار تقوای فردی رعایت می کند .
رمضان بهترین فرصت برای مدیران و مسئولان است تا روزه داری را به معنای واقعی روزه داری کنند .
و اینکه مسئولان روزه داری را در عملکرد و رفتارهای اجتماعی خود ببیند .
ان شا الله رمضان فرصتی برای احیای عدالت اجتماعی و سیاسی در جامعه باشد.
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.