یادداشت / عبدالرسول جوادی بالاجاده - مجلس را خانه ملت می دانند و اهمیت آن همین بس که در راس امور بر می شمارند. چطور، چگونه و چرا خانه ملت بیش از ۴ ماه تعطیل شد ؟
چرا حقوق مسلم مردم ایران در مطالبه گری و نظارت بر امور اجرایی کشور تضییع شد؟
چرا کسی پاسخگوی این مطالبه بحق مردم نیست؟
به یاد داریم در مجلس مکتبی دوره اول بعد از انقلاب در شرایطی مجلس فعالیت داشت که بسیاری از نمایندگان مجلس مورد سوقصد منافقین قرار گرفتند و در حوادث تیر ماه به شهادت رسیدن یا مجروح شدند و برای اینکه مجلس در رای گیری از حد نصاب خارج نشود برخی از نمایندگان مجروح با تجهیزات پزشکی از تخت بیمارستانی و ویلچر و ...در صحن مجلس شرکت و نقش نمایندگی را ایفا کردند.
مجلس انقلابی دوزارهم بیش از ۴ ماه تعطیل شد و کسی هم پاسخگوی مردم نیست.
آن هم در سخت ترین برهه سیاسی کشور که هم دولت به همکاری مجلس و هم مردم به پشتبانی مجلس نیاز مبرم داشتن و دارند مجلس رسما تعطیل است.
به یاد داریم که در داستان برجام نافرجام مباحث تخصصی در مجلس وجود داشت اگر چه در کمتر از ۲۰ دقیقه زیر فشارهای جریانهای موافق برجام به تایید اکثریت نمایندگان مجلس رسیده است که خود جای تامل و تفسیر بسیار دارد. که ادبیات جدید سیاسی در جامعه جریان یافته است.
این در حالی است که مجلس فعلی برای مهمترین توافق، مذاکره با سرسخترین دشمن کشور هیچ واکنش و عملکردی نداشته است و حتی مفاد این تفاهم مورد مذاکره در صحن علنی مجلس طرح نشده است.
این حق مسلم مردم ایران بوده و است که نمایندگان منتخب مردم در مجلس در برابر مهمترین رویداد سیاسی که در قالب تفاهم، توافق یا موارد مورد مذاکره با بزرگترین و اصلی ترین دشمن در جریان جزئ ترین موارد قرار گیرند و اظهار نظر تخصصی نمایند.
چرا آنهاییکه در تبلیغات انتخاباتی گریبان چاک میزدند از برجام و نقش مجلس سخن میگفتن الان خاموش شدند و مهر سکوت بر لبان زدند و امروز در جایگاه نمایندگان مجلس هیچ نقشی در تفاهم و توافق اسلام آباد و ...نداشته اند.
بجای احقاق حقوق مردم ایران، جریان سازی و گعده نشینی اختیار میکنند.
بجای مطالبه گری در مجلس و نظارت بر امور اجرایی کشور علی الخصوص مشکلات معیشتی، اقتصادی و تعطیلی واحدهای تولیدی و افرایش سرسام آور قیمت کالاهای اساسی و جمع شدن سفره های مردم و مهمتر از آن نقش آفرینی در داستان توافق و مذاکره با امریکا، در میادین رسما از تفکیک جریانی مجلس سخن پرانی میکنند و مصائب را گردن گروه و جریانی میدانند .خود را مبرا از مشکلات فراروی مجلس میدانند.
مصیبت امروز مجلس، بلای سنگین دوری از مردم است .
امروز مردم به نقش و اثر مجلس بیش از هر زمانی نیاز دارند
چطور میشود برای انتخاب رییس و هیت رییسه یکروزه مجلس باز میشود و هیچ مشکل امنیتی پیش نمیاد برای رسیدگی به امور مملکت دستگاههای امنیتی باید مجوز صادر کنند .
مجلسیان بدانند این رفتارهای چندگانه نمایندگان در حافظه مردم ایران نقش خواهد بست و بوقت تصمیم گیریهای انتخاباتی مورد توجه قرار میگیرد .
مجلسی که برای هر ساعت و جلسه میلیاردها تومان برای کشور هزینه دارد در این مدت تعطیلی چه دستاوردی برای کشور داستند.
آیا از حق نمایندگی برای سوال و استیضاح مدیران ناکارآمد اقتصادی، آموزش و پرورش و صمت و جهاد کشاورزی و علوم و فناوری و وزارت امور خارجه بابت تعطیلی و گرانی آموزش و بهداشت و درمان، گرانی و تورم کالاهای اساسی و دیپلماسی سیاست خارجی و قیمت در نواسان ارز و دلار و طلا و خودرو و ...جمع شدن سفره های مردم و تبدیل کشور به کمیته امداد بزرگ و دهها مورد دیگر استفاده کردند.
آیا در بودجه جاری سال برای حمایت و جبران خسارات از واحدهای تولیدی و صنعتی خسارت دیده در جنگ رمضان چاره اندیشی شد؟
آیا کسب و کار انلاین که ماهها در تعطیلی کامل بودند و خسارات بسیار دیدند را راه درمان و تسکینی برنامه ریزی شد؟
و دهها آیا و اماهای دیگر که اگر گوییم زبان سوزد و اگر پنهان کنیم ترسیم که مغز استخوان سوزد، در مجلس شورای اسلامی تدبیری شد.
شایسته است مجلس شورای اسلامی به جبران دوران تعطیلی و با شدت و سرعت بیشتری به امور مغفول مانده در مدیریت و نظارت و مطالبه گری اهتمام ورزیده و جبران خدمات کنند.
انتظار مردم ایران از مجلس انقلابی بسیار فراتر از آن بود که در عملکرد این مجلس بروز یافت .باشد تا در اندک زمان تا پایان مجلس دوزادهم اقداماتی و عملکردی در شان ملت بزرگ ایران داشته باشد و امید آفرین و مطالبه گر باشند. بحول و قوه الهی
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.